09 juni 2016

Carrying the weight on my back I feel the the static more

Dress - Forever21 // Shoes - Primark // Jacket - Vintage Levi's // Necklace - H&M // Watch - Cluse Watches // Bag - Episode Vintage 
Het is half 6 in de ochtend en ik open mijn ogen. Het zonlicht is fel, de kamer is warm en de vogels fluiten kei en keihard. Ondanks dat ik maar 6 uur slaap heb gehad voel ik mij toch het gelukkigste meisje op aarde. Ik heb 2 prachtige dagen Amsterdam Open Air achter de rug, en voel nog steeds mijn voeten en kuiten kloppen van de pijn maar het enige wat ik kan doen is lachen en mijn knuffels nog steviger vastpakken. Ik heb geluk, ik ben omringd door onwijs lieve mensen die om mij geven en ik heb het geluk dat ik leuke dingen kan doen in mijn leven. Met deze gelukzalige gedachte lach ik nog een keer van oor tot oor en ik draai mij om en val voor nog een paar uurtjes in slaap.






De afgelopen weken heb ik verschillende emotionele achtbaantjes gehad.
Ik ben niet iemand die graag emoties toont, en ik wil graag perfect zijn voor iedereen.
Maar toch brak mijn porseleinen laagje af en toe.
Op dit soort momenten was ik dankbaar voor alle liefde die ik om mij heen heb, alle fijne mensen in mijn leven.
Ja ik heb veel gehuild de afgelopen weken; in bed, op wc's en in pashokjes van de Urban Outfitters.
En ja soms kwam het even echt niet uit, en soms stelde ik mij vast een beetje aan maar iedere keer heb ik iemand gehad die mij opving, steunde, troostte en zei dat ze van mij hielden.
Dus hierbij wil ik even dankjewel zeggen, en iedereen er even aan herineren dat dit soort mensen speciaal zijn, en je er alles aan moet doen om deze mensen in je leven te houden.

knuffels, Ish


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen